Thymosine β4 (Tβ4) in oog- en huidtherapie: een peptide met dubbele werking om genezing, ontstekingscontrole en haarregeneratie te bevorderen

Beschrijving van de mogelijke effecten van de stof Thymosine β4 (Tβ4) Gebaseerd op de literatuur. (Dit is geen productbeschrijving, disclaimer onderaan de pagina)

Thymosine β4 in oog- en huidtherapie verbetert de hoornvliesgenezing en de controle van ontstekingen

Thymosine β4 versnelt de genezing van het hoornvlies en vermindert abnormale groei van bloedvaten na chemische brandwonden. Zhang et al. (2017) testten verschillende oogbehandelingen bij konijnen met chemische hoornvliesbrandwonden [1]. Gedurende 14 dagen vergeleken ze normale zoutoplossing, Gly-Tβ4 oplossing, gel zonder werkzame stof en Gly-Tβ4 in gel. De Gly-Tβ4 oplossing had het beste effect, verminderde beschadiging van het hoornvlies, remde abnormale groei van bloedvaten en versnelde genezing van de buitenste laag van het oog. De Gly-Tβ4 gel daarentegen veroorzaakte lichte irritatie en leek minder effectief, waarschijnlijk omdat het de afgifte van het geneesmiddel vertraagde. Deze resultaten bevestigen dat thymosine β4 oplossing een veelbelovend middel is voor het verminderen van schade en het bevorderen van genezing na hoornvliesbrandwonden. Bovendien helpt thymosine β4 het hoornvlies sneller te genezen en vermindert het ontstekingen na letsel. Bij muizen met chemisch beschadigde hoornvliezen gebruikten Sosne et al. (2002) tweemaal daags thymosine β4 oogdruppels [2]. De behandelde ogen genazen sneller en hadden minder immuuncellen (witte bloedcellen) in het gebied van het letsel. Laboratoriumstudies toonden lagere niveaus van ontstekingsmoleculen zoals IL-1β en chemokines zoals MIP-1α, MIP-1β, MIP-2 en MCP-1. Dit suggereert dat het niet alleen de genezing versnelt, maar ook de ontstekingsreactie van het lichaam op letsel vermindert (Sosne et al., 2002).

Daarnaast helpen thymosine β4 druppels bij patiënten met ernstige hoornvliesulcera, maar niet bij alle typen. Dunn et al. (2010) gebruikten thymosine β4 oogdruppels zonder conserveringsmiddelen bij negen patiënten met lang bestaande hoornvliesulcera van het type "" [3]. Binnen 4-7 weken vertoonden zes patiënten met grote epitheliale ulcera duidelijke genezing en geen significante hoornvliesvasculaire hypertrofie. Eén patiënt had wat hoornvliesverdunning. Er werd echter geen significante verbetering waargenomen bij drie patiënten met mildere punctaatafwijkingen. Niettemin ervoeren alle deelnemers snel na het starten van de behandeling verlichting van de symptomen, zoals vermindering van oogirritatie. De resultaten komen overeen met eerdere laboratoriumstudies die aantoonden dat Tβ4 celmigratie bevordert en ontstekingen vermindert. In een ander onderzoek verbeterden recombinante thymosine β4 oogdruppels de traanproductie en verminderden ze ontstekingen bij autoimmuun droog oog. Zhao et al. (2023) behandelden konijnen met een oogziekte die lijkt op het syndroom van Sjögren vier weken lang dagelijks met recombinant thymosine β4 oogdruppels [4]. De behandeling verbeterde de traanafscheiding, stabiliseerde de traanfilm en verminderde schade aan het oogoppervlak. In de traanklieren verlaagde het de niveaus van genen en eiwitten die geassocieerd worden met ontsteking, zoals IL-17A, IL-17F en GM-CSF, en verminderde het de activering van een signaalmolecuul genaamd STAT3. Toen de onderzoekers dit effect probeerden te blokkeren met een ander medicijn, werden de voordelen van thymosine β4 gedeeltelijk tenietgedaan, wat aantoont dat het via de STAT3-route werkt om ontstekingen te verminderen.

Bovendien verlicht thymosine β4 de symptomen van het droge-ogensyndroom effectiever dan gangbare behandelingen in een model met een droge omgeving. Sosne et al. (2015) testten verschillende concentraties thymosine β4 in een muizenmodel dat ontworpen was om stress- en medicijngeïnduceerd droog-ogensyndroom te simuleren [5]. Het verbeterde het oogoppervlak aanzienlijk en was effectiever dan standaardbehandelingen zoals doxycycline en Restasis® (cyclosporine). De beste resultaten werden verkregen bij 0,1% en 0,5% bij tweemaal daags gebruik. Dit toont de sterke beschermende en ontstekingsremmende effecten van thymosine β4 onder omstandigheden die droge-ogenziekte bij mensen nabootsen (Sosne et al., 2015). Bovendien herstellen thymosine β4 en dexamethason de genezing na blootstelling aan rook door celbewegingsroutes te herstellen. Yuan et al. (2010) onderzochten hoe sigarettenrook het vermogen van het hoornvlies om te genezen beïnvloedt [6]. Wanneer hoornvliesweefsel werd blootgesteld aan passieve rook, vertoonde het slechte celmigratie, verstoring van de interne celstructuur (actine cytoskelet) en een lagere activiteit van eiwitten zoals FAK, paxilline en RhoA, die essentieel zijn voor een goede wondgenezing. Het gebruik van thymosine β4 alleen verbeterde de genezing enigszins, maar in combinatie met het ontstekingsremmende medicijn dexamethason werden de genezingsdefecten volledig omgekeerd. Deze combinatie herstelde de normale celbeweging en signaleringsactiviteit, terwijl de blokkade van genezing die gepaard gaat met ontsteking werd opgeheven. Daarom werkt het het beste in combinatie met een ontstekingsremmend medicijn om het genezingsvermogen van door rook beschadigde ogen volledig te herstellen.

Bovendien werken thymosine β4-druppels even goed of beter dan andere behandelingen voor het droge-ogensyndroom. In een muismodel van droog-ogensyndroom veroorzaakt door droogheid en medicatie, testten Kim et al. (2018) RGN-259 (oogdruppels op basis van thymosine β4) tegen drie gangbare behandelingen: cyclosporine A (CsA), dicvafosol em (DQS) en lifitegrast (LFA) [7]. RGN-259 herstelde de traanproductie, vergelijkbaar met DQS en LFA, en verbeterde de gladheid van het oogoppervlak, vergelijkbaar met LFA; beide resultaten waren niet haalbaar met CsA. Het verminderde ook de loslating van oppervlaktecellen, vergelijkbaar met DQS en LFA, terwijl CsA ineffectief bleef. Voor cupcellen en mucine (belangrijk voor gezonde tranen) werkte RGN-259 even goed als CsA, terwijl de andere twee middelen geen effect hadden. Bovendien verminderde RGN-259 ontstekingsmarkers vergelijkbaar met CsA en LFA. Concluderend lijkt RGN-259 een krachtige multidirectionele behandeling te zijn voor droge ogen, die de traanproductie bevordert, het oogoppervlak beschermt, slijmproducerende cellen herstelt en ontstekingen vermindert. 

Het is vermeldenswaard dat Sosne et al. (2016) in hun review de beperkingen van bestaande behandelingen voor oogaandoeningen hebben beoordeeld, zoals kunsttranen, steroïdendruppels en cyclosporine, die symptomen kunnen verlichten of ontstekingen verminderen, maar niet actief weefselgenezing bevorderen [8]. Ze benadrukten thymosine β4 als een natuurlijke peptide die niet alleen beschadigd oogweefsel helpt herstellen, maar ook ontstekingen verlicht. Het bevordert gezonde celbeweging en weefselsluiting, terwijl het immuunreacties controleert, waardoor het een potentiële behandeling is voor aandoeningen zoals droge-ogensyndroom, ooglidontsteking en zenuwgerelateerde hoornvliesproblemen. In een ander onderzoek hebben Sosne et al. (2007) laboratoriumstudies en diermodellen beoordeeld die aantoonden dat thymosine β4 op betrouwbare wijze de genezing na hoornvliesletsel versnelt [9]. Het stimuleert cellen om te bewegen en wonden te sluiten, terwijl het de ontstekingsreacties vermindert, vooral die geassocieerd met NF-κB, een sleutelmolecuul in het ontstekingsproces. Het voorkomt ook onnodige celdood (anti-apoptotische werking). Deze gebalanceerde werking, die een snelle genezing bevordert zonder het risico te verhogen, kan een veiliger alternatief zijn voor steroïden, die de genezing kunnen vertragen of bijwerkingen kunnen veroorzaken. Het kan daarom nuttig zijn bij de behandeling van hoornvliesverwondingen en andere problemen met het oogoppervlak.

Tymozine β4 in oog- en huidtherapie bevordert haargroei en huidregeneratie

Activeert haarfollikelstamcellen en bevordert de haargroei. Philp et al. (2004) ontdekten dat thymosine β4 helpt bij het initiëren van nieuwe haargroei door stamcellen te activeren in een specifiek deel van de haarfollikel dat de 'uitstulping' wordt genoemd [10]. Zowel bij ratten en muizen als bij in het laboratorium gekweekte haarfollikelcellen verhoogde het de migratie en ontwikkeling van stamcellen in een vroeg stadium. Het verhoogde ook de niveaus van MMP-2, een eiwit dat helpt bij het hermodelleren van het gebied rond de haarfollikel (de extracellulaire matrix), waardoor celmigratie en groei worden vergemakkelijkt. Deze acties hielpen om de haarcyclus in de actieve groeifase te brengen, bekend als anagene fase. Interessant genoeg werkt thymosine β4 vergelijkbaar of beter dan minoxidil in het stimuleren van haargroei en stamcelbeweging. In een aanvullend onderzoek pasten Philp et al. (2007) thymosine β4 plaatselijk aangebracht op de huid van muizen en ratten en ontdekten dat het een snellere haargroei induceerde dan minoxidil [11]. Ratten behandeld met Tβ4 hadden een hoger percentage actieve haarfollikels (68,3%) vergeleken met zowel de onbehandelde groep (56,0%) als de met minoxidil behandelde groep (56,9%) ( ). Bij genetisch gemodificeerde muizen die extra thymosine β4 produceerden, groeide het haar sneller terug dan bij normale individuen uit hetzelfde nest. In laboratoriumexperimenten verdubbelde het, zelfs bij zeer lage doses, de beweging van stamcellen van de uitstulping naar de basis van de haarfollikel. Het induceerde ook de relevante eiwitten (zoals MMP-2) die nodig zijn om het weefsel te remodelleren en de vroege haarvorming te bevorderen, zonder de eiwitten zoals MMP-9 te verhogen, die niet betrokken zijn bij de remodellering van de haarfollikel.

Bovendien versnelt thymosine β4 in de huid de hergroei van haar en activeert het groeisignalen. Gao et al. (2015) toonden aan dat muizen met extra thymosine β4 in de huid sneller haar terug lieten groeien en meer haarschachten produceerden die samengroeiden [12]. Deze muizen hadden ook hogere niveaus van VEGF (vasculaire groeifactor) en geactiveerde eiwitten zoals p38, ERK en AKT, die haargroei bevorderen. Muizen zonder thymosine β4 groeiden daarentegen langzamer en hadden minder haarfollikels. Deze resultaten suggereren dat thymosine β4 VEGF en verschillende celgroeipaden activeert die de haarproductie stimuleren en dat verlies van thymosine β4 dit proces blokkeert. Bovendien activeert thymosine β4 de Wnt- en VEGF-route, wat de hergroei van het haar en de remodellering van de matrix bevordert. In een aanvullend onderzoek hebben Gao et al. (2016) de specifieke signalen onderzocht die worden beïnvloed door thymosine β4 [13]. Zij ontdekten dat belangrijke groeisignalen zoals β-catenine, Lef1 (Wnt pathway), VEGF en MMP-2 verhoogd waren in muizen met een overmaat aan thymosine β4. Deze helpen nieuwe bloedvaten te vormen en de matrix rond haarfollikels te remodelleren, wat haargroei bevordert. Dezelfde markers werden verlaagd in muizen met het thymosine β4-gen uitgeschakeld, maar E-cadherine (een celhechtingsmolecuul) bleef op hetzelfde niveau. Dit geeft aan dat thymosine β4 specifiek groeipaden ondersteunt, in plaats van algemene celbinding, om de haarfollikelfunctie te bevorderen.

Daarnaast helpt thymosine β4 bij het opstarten van de haargroeicyclus en verhoogt het het aantal haarfollikels. Volgens een review van Dai et al. (2021) helpen zowel de natuurlijke als de toegevoegde vorm van thymosine β4 bij het opstarten van een nieuwe haargroeicyclus [14]. Het helpt haarfollikelstamcellen zich te verplaatsen en te rijpen tot haarproducerende cellen. Bij muizen versnelt het de haargroei. Bij dieren zoals kasjmiergeiten verhoogt het het aantal secundaire haarfollikels, wat leidt tot een grotere kasjmierproductie. Het grootste deel van de werking is gerelateerd aan verbeterde celbeweging, vroege celontwikkeling en communicatie met de dermale papil (een belangrijk onderdeel van de haarfollikel). Daarnaast versnelt thymosine β4 de genezing van de huid en kan het de haargroei bevorderen. In een wetenschappelijk onderzoek hebben Philp et al. (2004) thymosine β4 getest op oudere muizen (ongeveer 26 maanden oud) met huidwonden [15]. Bij directe toepassing op de wonden verliep de genezing sneller en werd er meer collageen en herstelweefsel gevormd. Huidcellen bewogen sneller vanaf de randen en wonden sloten sneller in vergelijking met onbehandelde muizen. Deze effecten werden niet alleen waargenomen met full-length thymosine β4, maar ook met een kleiner fragment van de molecule bestaande uit zeven aminozuren, dat nog steeds actine kan binden, wat cellen helpt te bewegen. De onderzoekers merkten ook op dat het de vorming van nieuwe haarfollikels kan bevorderen tijdens dit genezingsproces, hoewel dit meer gebaseerd was op observaties dan op directe tests.

Conclusies

Al het beschikbare bewijs suggereert dat thymosine β4 een krachtige helende en ontstekingsremmende stof is. Het helpt cellen om goed te bewegen en bouwt beschermende barrières opnieuw op terwijl het schadelijke ontstekingen verlicht. In het oog, vooral wanneer het in vloeibare vorm wordt gebruikt, verbetert het zowel de symptomen als de klinische symptomen in laboratoriumonderzoeken en vroege onderzoeken bij mensen. Het werkt mogelijk net zo goed of zelfs beter dan de huidige medicijnen voor droge ogen en in gevallen van ernstige ontstekingen heeft het zelfs een grotere werkzaamheid laten zien in combinatie met steroïden. Om verdere vooruitgang te boeken, moeten onderzoekers de beste dosis, toedieningsvorm (vloeistof vs. gel) en toedieningstijdstip vinden voor zowel plotseling trauma als langdurige oogaandoeningen. Ze moeten ook standaardiseren hoe de werkzaamheid van de behandeling wordt gemeten, inclusief oogkleuring, traankwaliteit, verlichting van symptomen en de gezondheid van slijmproducerende cupcellen, om zowel de therapeutische als ontstekingsremmende effecten volledig aan te tonen.

In huid- en haarstudies heeft thymosine β4 door zijn vermogen om stamcellen te activeren, beschadigde ondersteunende structuren te herstellen en groeisignalen te triggeren een groot potentieel als behandeling voor haaruitval en slechte genezing van de huid. In dierstudies heeft het al veelbelovende resultaten laten zien in vergelijking met minoxidil. Toekomstige studies moeten zich richten op de veiligheid op lange termijn, het effect van verschillende doses op de resultaten (inclusief de mogelijkheid dat een te hoge dosis het effect kan verzwakken) en de werkzaamheid in combinatie met andere behandelingen, zoals ontstekingsremmers of groeifactorstimulerende middelen. Als deze onderzoeken positieve resultaten blijven laten zien, zou dit een waardevolle therapeutische optie kunnen worden in zowel oog- als huidverzorging; een enkele, zachte therapie die weefselherstel bevordert en ontstekingen vermindert bij aandoeningen zoals droge-ogensyndroom, beschadiging van het hoornvlies, huidwonden en dunner wordend haar.

Disclaimer

Dit artikel is geschreven voor educatieve doeleinden en is bedoeld om het bewustzijn over de stof in kwestie te vergroten. Het is belangrijk op te merken dat het artikel gaat over de stof in het algemeen - het is geen beschrijving van een specifiek product (chemisch reagens). We suggereren niet om chemische reagentia op mensen te gebruiken - dit is bij wet verboden. Om een product voor behandeling te kunnen gebruiken, moet het geregistreerd zijn als geneesmiddel. De informatie in de tekst is gebaseerd op beschikbaar wetenschappelijk onderzoek en is niet bedoeld als medisch advies of om zelfmedicatie te bevorderen. De lezer moet een gekwalificeerde gezondheidsdeskundige raadplegen voor alle beslissingen over gezondheid en behandeling.

Referenties

1. Zhang, W., Nie, L., Du, L., Chen, W., Wu, Z. en Jin, Y. (2017). Topische behandeling van corneale alkali-brandwonden met Gly-thymosine β4-oplossingen en in situ hydrogels door remming van corneale neovascularisatie en verbetering van corneale epidermale regeneratie bij cavia's. Burns, 43(8), 1742-1747. https://doi.org/10.1016/j.burns.2017.05.002https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28602595/ 
2. Sosne, G., Szliter, E. A., Barrett, R., Kernacki, K. A., Kleinman, H. en Hazlett, L. D. (2002). Thymosine beta 4 bevordert hoornvlieswondgenezing en vermindert ontsteking in vivo na alkalisch letsel. Experimenteel oogonderzoek, 74(2), 293-299. https://doi.org/10.1006/exer.2001.1125https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/11950239/ 
3. Dunn, S. P., Heidemann, D. G., Chow, C. Y. C., Crockford, D., Turjman, N., Angel, J., Allan, C. B. en Sosne, G. (2010). Behandeling van chronische niet-genezende neurotrofe corneale epitheliale defecten met thymosine bèta 4. Annalen van de New York Academy of Sciences, 1194, 199-206.https://doi.org/10.1111/j.1749-6632.2010.05471.xhttps://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20536469/ 
4. Zhao, X., Li, N., Yang, N., Mi, B., Dang, W., Sun, D., Ma, S., Nian, H. en Wei, R. (2023). Thymosine β4 dempt auto-immuunontsteking van de traanklier door Th17-celresponsen te remmen. Oogheelkunde en visuele wetenschap, 64(11), 3. https://doi.org/10.1167/iovs.64.11.3 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37531112/
5. Sosne, G., Kim, C. en Kleinman, H. K. (2015). Thymosine β4 vermindert droogheidssymptomen aanzienlijk in een muismodel van experimenteel droog-ogensyndroom in een gecontroleerde ongunstige omgeving. Advies van deskundigen over biologische therapie, 15(Suppl 1), S155-S161. https://doi.org/10.1517/14712598.2015.1019858 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26096547/
6. Yuan, H., Ma, C., Moinet, L., Sato, N. en Martins-Green, M. (2010). Reversal of corneal wound healing disorders induced by passive cigarette smoking by combining thymosin beta4 with anti-inflammatory agents. Oogheelkunde en visuele wetenschap, 51(5), 2424-2435. https://doi.org/10.1167/iovs.09-3692https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20019366/
7. Kim, C. E., Kleinman, H. K., Sosne, G., Ousler, G. W., Kim, K., Kang, S., Yang, J. (2018). RGN-259 (thymosine β4) verbetert de behandeling van klinisch significant droog oog syndroom in vergelijking met voorgeschreven geneesmiddelen in een droog oog syndroom model. Wetenschappelijke rapporten, 8(1), 10500. https://doi.org/10.1038/s41598-018-28861-5 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30002412/ 
8. Sosne, G., Rimmer, D., Kleinman, H. K. en Ousler, G. (2016). Thymosine bèta 4: een potentiële nieuwe therapie voor neurotrofische keratopathie, droge-ogensyndroom en oogoppervlakaandoeningen. Vitaminen en hormonen, 102, 277-306. https://doi.org/10.1016/bs.vh.2016.04.012 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27450739/
9. Sosne, G., Qiu, P. en Kurpakus-Wheater, M. (2007). Thymosine bèta-4 en het oog: nu kan ik helder zien, de pijn is weg. Annalen van de Academie van Wetenschappen van New York, 1112, 114-122. https://doi.org/10.1196/annals.1415.004
10. Philp, D., Nguyen, M., Scheremeta, B., St-Surin, S., Villa, A. M., Orgel, A., Kleinman, H. K. en Elkin, M. (2004). Thymosine beta4 verbetert haargroei door activering van haarfollikelstamcellen. FASEB Journal, 18(2), 385-387. https://doi.org/10.1096/fj.03-0244fje https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/14657002/
11. Philp, D., St-Surin, S., Cha, H.-J., Moon, H.-S., Kleinman, H. K. en Elkin, M. (2007). Thymosine β4 induceert haargroei door stamcelmigratie en -differentiatie. Annalen van de Academie van Wetenschappen van New York, 1112, 95–103. https://doi.org/10.1196/annals.1415.009 https://pismin.com/10.1196/annals.1415.009 
12. Gao, X., Liang, H., Hou, F., Zhang, Z., Nuo, M., Guo, X. en Liu, D. (2015). Thymosine beta-4 induceert haargroei bij muizen. PLoS EEN, 10(6), e0130040. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0130040 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26083021/
13. Gao, X.-Y., Hou, F., Zhang, Z.-P., Nuo, M.-T., Liang, H., Cang, M., Wang, Z.-G., Wang, X., Xu, T., Yan, L.-Y., Guo, X.-D. en Liu, D.-J. (2016). De rol van thymosine beta 4 in haargroei. Moleculaire genetica en genomica, 291(4), 1639-1646. https://doi.org/10.1007/s00438-016-1207-y https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27130465/
14. Dai, B., Sha, R.-N., Yuan, J.-L. en Liu, D.-J. (2021). Multiple potential roles of thymosin β4 in hair follicle growth and development. Tijdschrift voor Cellulaire en Moleculaire Geneeskunde, 25(3), 1350-1358. https://doi.org/10.1111/jcmm.16241 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33393222/
15. Philp, D., Goldstein, A. L. en Kleinman, H. K. (2004). Thymosine β4 bevordert angiogenese, wondgenezing en haarfollikelontwikkeling. Mechanismen van veroudering en ontwikkeling, 125(2), 113–115. https://doi.org/10.1016/j.mad.2003.11.005 https://pismin.com/10.1016/j.mad.2003.11.005